Gi Kamisa fesa

Nee.... niet voor mij natuurlijk. Een 'gi kamisa' is een traditioneel Marron initatie ritueel waarbij de jongen een man wordt. Praktisch: hij wordt 18.

Voor de vrouw is het 'gi pangi', waarmee zij dan zelfstandig wordt en een man kan/mag aannemen. 

Maar goed... Een dagje van "dit en dat" was het vandaag en het eindigde met een zeer zonnig en kleurrijk feest bij een neef die dus 18 werd.  

Vanmorgen ben ik vroeg naar de markt gegaan. Groente, fruit en kip gehaald. Ik was zó toe aan een stuk fruit! 🥭 🍌 Dus lekkere 'roodborstjes' (ruiken zalig!!) gehaald en bacove... voor de Hollanders: mango's met een rode blos en bananen die je uit-de-hand kunt eten; (bak)bana's of 'bananen' zijn die waarmee je kookt. Ik zag ook heel mooie vis, maar dat komt woensdag wel weer, dan wil ik lekker gegrilde vis maken met een simpele salade. 

Daarna de kip in de marinade gezet. Morgen wil ik die gaan grillen op de bbq... ook dan weer met lekkere komkommer/ tomaten salade met flink wat ui. 

Daarna de was 🧺 gedaan en uitgehangen…terwijl ik dat aan het doen was, kwam de overbuurvrouw langs om vers geoogste gele cassave te brengen die ze had gekookt en gebakken (erg lekker!!!😋 )... dat is het grote voordeel als ik hier in Su ben... eten komt van alle kanten en het smaakt allemaal zo intens en geweldig!

Na een mini klusje (kruiden potjes in de keuken netjes labelen) was het tijd om me om te kleden.

Ik was dus uitgenodigd voor een “gi kamisa” feest. De gi kamisa is dus een traditioneel initiatie van de Marron (vooral nog actueel uitgevoerd bij de Sarramaccaners) wanneer de man 18 (“man”) wordt. Het was de zoon van een oom van Paatje die ik vorige week op het feest van de tante had ontmoet.

Voordat we naar het feest gingen kreeg ik eerst nog een pangi omgebonden (alsof ik het niet al warm genoeg had 🥵)

Het feest begon heel rustig maar daarna druppelde vol met familieleden en toen volgde ook het eten. 🥘 

Ik wilde het echter niet laat maken en ging - waarschijnlijk naar Surinaamse maatstaven- veel te vroeg weg (mét eten) … maar als je om 3 uur Surinaamse tijd weer op  moet wil je het niet te laat maken …dus nu post ik dit stukje vanuit mijn hangmat nadat ik een portretfoto van mezelf had genomen (ik moest de delay even uitzoeken 😄) en maak mezelf klaar voor de nachtrust…

Kermit zou zeggen: it’s not easy being green

En terwijl de zon achter de horizon verdwijnt en ik nog een drankje doe 🍹 zittend op mijn schommelstoel op de veranda, tik ik nog dit postje.

Het was me het dagje weer wel. Eerst een halve dag gewoon gewerkt. 

Daarna een taxi 🚖 geregeld om de huurauto te halen, waar ik uiteindelijk 6 keer mijn handtekening moest zetten omdat ie niet exact overeenkwam met mij rijbewijs… toen ik zei maar mijn foto staat er toch ook op en ik ook paspoort en wat andere documenten met (nagenoeg geen enkele zelfde) handtekening geloofde hij dat ik het echt was. Ook het geld 💴 keek ie wel meerdere keren na… hoe de waard is??

Uiteindelijk reed ik - in eerste instantie aan de verkeerde kant van de weg- weg richting huis

Toen weer aan de klus… ik had al voor de taxi kwam geprobeerd het 1 persoons bed 🛌 uit elkaar te halen, maar dat lukte voor geen meter…gelukkig heb ik altijd WD40 in huis (en ja; ook ductape) en met wat “Chuck norris power” 💪🏼✊🏻🤛🏻had ik redelijk snel, maar wel met gutsend voorhoofd het kreng uit elkaar.

Net op tijd om van de door Paatje langsgebrachte Moksi aleysi te kunnen smullen (en zojuist heb ik de rest opgegeten 😋) 

Na een drankje en een paar hapjes Surinaamse olijven ben ik aan het verven gegaan….

En dat was in eerste instantie toch erg groen 🐸 en bleek na een tweede laagje toch beter 🥝 

Ik heb nu een muur klaar en de tweede muur zit een eerste laag op.

Net als met het kerriegeel zal het uiteindelijk resultaat best gaaf zijn, maar even wennen was t wel 😂

WU en kleine dingetjes

Gisteren alleen wat mini-klusjes gedaan. Kleine keukentje schoongemaakt, het plekje vd brander voorzien van hittebestendige folie dat er een stuk schoner uitziet dat de donkere planken alleen. Ruitje voor een deurtje in de keuken voorzien van folie en de strip waarin het ruitje moet gemonteerd. 

Daarna naar de stad. Geld halen, zowel euro's als srd, want vandaag haal ik mijn huurauto op. 🚗

Geld halen bij de WesternUnion is ook weer een beleving op zich. Je komt aan, moet je eerst met een spulletje dat door een bewaker op je handen wordt gespoten je handen ontsmetten. Dan moet je een 'halen-bonnetje' invullen. Dat bonnetje moet je met je paspoort inleveren en dan moet je in de rij gaan staan totdat je binnen wordt geroepen, daar sta je dan ook nog in de rij maar dan ben je bijna aan de beurt. Dan ben je aan de beurt en wordt het geld met je paspoort neergelegd en krijg je een haal-formulier te ondertekenen. Wordt het geld eerst machinaal en dan handmatig geteld en moet je nog een bonnetje tekenen en dán krijg je je geld. 

💵💶💰

Daarna even flink boodschappen doen want ik zat echt zonder nagenoeg alles. 

En toen was ik nadat ik de pizza in de oven had gezet er wel klaar mee en heb ik alleen nog een beetje op de veranda gezeten, eerst wachtend op de man die naar het dak zou komen kijken en niet kwam opdagen en daarna ben vroeg naar bed gegaan. 

Die pizza was overigens niet zo erg lekker want 4 kazen was blijkbaar 4 groenten ofzo en hij had denk ik ook al lang in de vriezer gelegen bij de supermarkt...🍕 Vandaag hopelijk beter eten 🙂

Onrustig en... Bromki it is!

Vannacht kon ik de slaap niet vatten... warm en ontzettend onrustig buiten. Huilende en blaffende honden... veel straatruis... en hoorde ik nou wat om het huis sluipen? Hè ging mijn mobiel nou? En welke haan begint nu al om half twee met kraaien? verdorie ... wat een luidruchtige cyclade/ krekel...

Uiteindelijk er om 02:30 Sranan tijd maar uitgegaan. Gedouched, koffie gezet en langzaamaan de laptop opgestart. Waarom heb ik in godesnaam meer dan 50 mails van anderhalve dag?? 

Nou ja... gewoon maar beginnen met lezen en afhandelen.

De lunchpauze gebruik ik om de 'gouden muur' nog een keer van een laagje verf te voorzien. 

Dat ziet er nu best gelikt uit! Nu nog de panelen er op, maar hout en lijm moet ik nog halen en de modpodge (om het te sealen) zit in de 'nakomertjes' doos die pas volgende week binnen komt. Ik had het dus eigenlijk helemaal af willen maken, maar hier moet ik nog even geduld hebben... 

In een tweede pauze maak ik de keuze om met 'Bromki' ("Bloem(en)") te beginnen... al heb ik erg zitten twijfelen om met 'Kuyake te starten'... ik besluit echter hier mee te beginnen omdat ik dan wat vroege succesjes heb en die motivatie kan ik wel gebruiken.

Zoals beloofd maak ik de 'voor'-foto's:

Het originele plaatje vanuit de ene hoek

Het originele plaatje vanuit de deur gezien

De gordijnen en klamboe zijn verwijderd

En dan is er in de tussentijd weer van alles wat er gebeurd... Gisteren had ik ineens bezoek van de Jehova's getuigen... tja dat is niet helemaal mijn ding, maar ben beleefd gebleven en heb het verhaal van Lazarus aangehoord en toen gingen ze weer met een pamflet achterlatend en de uitnodiging om de zaal te bezoeken op de Latourweg...

Vandaag kwam de regen met bakken uit de hemel en het wilde ook niet meer stoppen. Eerst wenste ik dat er regen zou vallen en na ongeveer een 15 minuten hoopt ik vurig dat het zou stoppen want het water kwam in drie kamers door het plafond heen en op een gegeven moment ook in het kleine keukentje... en nu staan er dus overal emmers en ben ik op een gegeven moment zelfs pannen gaan neerzetten... wat een ellende... en dan denk je dat je dak gemaakt is en netjes geschilderd... Dat is dus een flinke tegenvaller.... zoiets als 'het goede nieuws is dat de lekkage die u in de badkamer had is opgelost...' ... 'het slechte nieuws is dat u nu niet meer in één maar in vier ruimten een lekkage heeft'....

Maar de 'Bromki' is dus zo goed als af. De bedloper in de kleur van de muur komt nog binnen (volgende week is de 'bezending') en ik moet nog de tape van de muren afhalen aan één kant (want die heb ik vandaag pas geschilderd)... en eigenlijk wil ik ook een nieuwe plafoniere ophangen... maar met al dat water 'boven de schroten' durf ik dat nog niet aan... en er moet nog een plaat op het "raam' (het zijn glazen blokken)... en natuurlijk moet de klamboe nog opgehangen (want vannacht zonder geslapen en ik zit helemaal onder de bultjes....)

Morgen ga ik maar eens aan de slag met het douchescherm en ga ik 'Galibi's zeeschildpad' (thema van de master- badkamer) beginnen...

Voor nu... even genieten van het resultaat tot dusverre..

Sranan Gowtu

 Pfffoehee.

Over katers 🐈‍⬛ gesproken… vanmorgen kwam ik er één tegen… op Sranan feestjes zijn rum cola ook echt RUM cola…in de zin van of er überhaupt nog wel iets van cola in zit..😂

Maar goed. ‘s avonds een uma is ook ‘s ochtends een uma…dus gewoon er uit en hupsakee: aan het werk.

Dozen 📦 voor het grootste gedeelte uitgepakt, een stuk schoongemaakt met biotex groen, flesjes gevuld, een stuk kieren gevuld en de eerste laag goudverf op de muur gedaan.

In de tussentijd nog bezoek gehad én even een boodschapje bij Tewari, waar ik de eitjes als welkomstgeschenk mee kreeg. 

 Straks nog laagje twee doen en de hangmat ophangen 

Een feestelijk welkom!

Vandaag een soort Blog-on-the-go…ik heb iedere keer wat toegevoegd als ik er zin in had.

Wat een vreemde tijd om te vliegen. Waar ik normaliter om 10:20 het luchtruim in ga met de “Trusted Wings”, is in februari t/m maart de tijd 14:00h dat de PY-993 op De Zondagen de lucht op in gaat. Voor de liefhebbers: een A340-300.

Het voordeel is dat ik niet op een onchristelijk tijdstip mijn bed uit hoef… het nadeel: ik kom om een mega-rot tijdstip aan in Su want dan is het al stikdonker en ik ben ook nog genodigd voor een verjaardag…. Dat wordt een laaaaaange dag. De djogo zal er niet anders door smaken 🍺 

Maar goed. Mijn lief brengt me naar Schiphol (waar het op een of andere manier Superdruk is). En ondanks dat ik de koffers wel tien keer heb nagewogen is het altijd weer spannend of er geen gezeur komt…

Al mijn bagage is echter prima binnen de marge en dus kan ik zonder ellende naar de security

 Maar uiteraard niet nadat ik mijn lief uitgebreid gedag heb gezegd… wat had het fijn geweest als hij mee had gekund…het is nog niet eerder sinds we bij elkaar zijn dat we zo lang uit elkaar zijn…

Bij security echter zijn mij vele sleutels een “ding”. Normaal laat ik de NL sleutels in de auto maar dat gaat nu logistiek niet en daarnaast heb ik dit keer twee bossen sleutels voor Su mee. 

4 deuren, 5 diefijzer deuren, hangsloten… 1 bos van mijzelf en een voor in de (verhuur) sleutelkluis. Dat zijn voor de douane toch echt een vreemd objecten… wie neemt er nou een kleine 30 sleutels mee op vakantie 😅😂😁

Tja… sommige zijn op het zicht raar, maar volkomen logisch als je ze uitlegt.

Dus vervolgen we de reis naar de “isri fowru” (ijzeren vogel) die mij naar switi Sranan zal brengen. 

Wtf: Waarom kost een glas Wijn 10 euro hier op Schiphol??!!??? 🍷 

Hoewel de SLM vroeg genoeg begint Met boarden en we nagenoeg om even over half twee als klaar zijn, is er uiteraard weer één dodo 🦤 die het presteert om te laat te komen… waarom ze die mensen nog toelaten is mij een vraag… doodgemakkelijk en zonder -schijnbaar- enige gêne loopt ie (notabene) helemaal naar achteren…

Overigens verbazen -of irriteren- me meerdere passagiers om me heen met hun attitude maar dat is weer een ander verhaal (hoe arrogant kun je je opstellen als je geen stoelen naast elkaar hebt geboekt maar die wel eist… (en dan daarna uitgebreid je tenen fotograferen voor we social-post), hoeveel kun je “just like” of “like” zeggen in één zin  (Amerikanen) en hoe veel kan een mens hoesten??? Daarnaast verbaas ik me ook over de hoeveelheid lege stoelen… wordt het toch te duur voor de mensen??? 💴 💵 💰 

Nog niet eens zo heel veel te laat vertrekken we…

En dan kom ik er achter dat er geen entertainment is als je geen pad of phone mee hebt. De inflight entertainment set is nog van “Air Lingus” 🍀 en als je de SLM wilt ziet moet je je eigen device mee hebben… dat hadden ze wel even van te voren mogen melden 😄 zeker omdat ik geen extra accu mee heb en dus zuinig moet zijn met mijn mobiel voor als ik straks ook aan kom en contact moet zoeken met Paatje die me op komt halen…

Ach… tijd voor een tukkie nu de bananenchips  opgepeuzeld zijn…

Ik wordt -een soort van- wakker voor de maaltijd (want echt slapen lukt nog niet…) Niet de langverwachte roti 🫓 maar kip-ketjap met flink rode peper 🌶️ 

Ik besluit daarna een boekje te lezen. Ik heb ontdekt dat er een US electra aansluiting op mijn stoel zit waar ik met EU ook kan laden.

Wie ooit naar Suriname is geweest weet dat halverwege de vlucht ✈️ een formulier ingevuld moet worden … vroeger moest je het aanhangende strookje met je leven bewaren voor de terugreis… maar dat is al een tijd niet meer zo en dus lijkt het een papieren tijger te zijn geworden. Invullen en het Carbon doorgedrukt strookje inleveren bij binnenkomst 

Een damesboekje (en nog steeds geen slaap) verder en het is tijd voor de snack. Een bakje tjaauw ming met kip en een bakje fruit. 🍊 🍎🍈 

Verrassend: wanneer ik vertel (tot verbazing van de betreffende dame) dat ik voor zeker de 13e keer naar Sranan reis en in Houttuin verblijf… dat zij óók in Lelydorp verblijft…

Ik ben verward: is mijn adres nou Paramaribo of Kofidyompo?? Ik houd de eerste maar even aan… 😅

Ik heb overigens nog steeds geen (echt) oog dicht gedaan dus dat wordt een pittige fesa.

Om acht uur ben ik eindelijk weer met mijn voetjes op de Sranan gron.

Een uurtje later omhels ik Paatje (met zoon) en gaan we richting Houttuinweg.

Daar is het feestje (nou ja!) voor de tante die 55 wordt. Zwaar onderkleed (men is in koti met gele of paarse angisa). Ik dans echter gewoon mee (soms tot hilariteit van de Surinaamse Dames want die Bakra heeft nu eenmaal een platte kont…)

Maar dat ik weet te spreken in “nengre” vinden de meesten grappig én interessant… er is zelfs iemand die overgaat op Saramaccaans om uit te proberen 

Een Surinaams feest verlaat je niet zonder eten

Na nog twee dansen bekeken te hebben ik er wel klaar mee en dan lijkt ook het  afgelopen—

Op naar mijn schoongemaakte Huisje waar ik - toch nog een drankje doe op de veranda want hey… traditie is traditie en ik manlief nog even beeldbel die net in Bakrakondre is opgestaan. En dan is het toch echt oogjes dicht en snaveltjes toe…. 

Mijn eigen plekje in Sranan